De voormalige gemeente Roerdalen werd gevormd door de voormalige gemeente Melick en Herkenbosch tezamen met Vlodrop. Oorspronkelijk werd de naam 'Melick en Herkenbosch' behouden, maar in 1993 werd gekozen voor de naam Roerdalen. De drie betrokken kerkdorpen liggen in een licht glooiend landschap tegen het riviertje de Roer. De voormalige gemeente Ambt Montfort werd gevormd door de voormalige gemeenten Posterholt, Montfort en St. Odiliënberg. In 1991 werd hier gekozen voor de gemeentenaam Ambt Montfort, welke naam nog dateerde uit de middeleeuwen.

Roerdalen bestaat uit zes kerkdorpen en acht buurtschappen en gehuchten. De zes kerkdorpen zijn achtereenvolgens, met Limburgse uitspraak en inwonertal; Posterholt (Postert, +/- 4300 inwoners), Herkenbosch (Hirkebosj, +/- 4200 inwoners), Melick (Melik, +/- 3700 inwoners), Sint Odiliënberg (Berg ane roer, +/- 3600 inwoners), Montfort (Mofert, +/- 3200 inwoners) en Vlodrop (Vlórp, +/- 2600 inwoners). De buurtschappen en gehuchten Aan de Berg, Etsberg, Holst, Lerop, Paarlo, Reutje, Varst en Vlodrop-Station maken eveneens deel uit van de gemeente. In totaal bestrijkt de gemeente Roerdalen een oppervlakte van 88,7 km2 waarvan 0,5 km2 wateroppervlakte.

Melick is een kerkdorp in Limburg op de rechterover van de Roer, ten zuiden van de stad Roermond. Melick behoort tot de Melick en telt circa 3640 inwoners. Tot 1991 vormde Melick samen met Herkenbosch de gemeente Melick en Herkenbosch. De fusie met Vlodrop leverde Roerdalen op. Te Melick zijn sporen van Romeinse bewoning aangetroffen. De Romeinse naam van Melick was Mederiacum. In een schenkingsakte uit 943 staat Melick aangeduid als Malialicol. Melick was tot 1494 Brabants, waarna het met de rest van het Land van Wassenberg in het bezit kwam van het hertogdom Gulik. Tot 1794, toen de Franse tijd aanbrak, bleef Melick Guliks. In 1815 ging het voor een jaar over naar Pruisen en op 16 oktober 1816 naar Nederland, waarin het voortaan de geografische lotgevallen van Nederlands-Limburg deelde.

Herkenbosch (Limburgs: Hirkebosj) is een kerkdorp in Midden-Limburg met ongeveer 4170 inwoners. Herkenbosch maakt samen met vijf andere dorpen deel uit van de gemeente Roerdalen, en ligt niet ver van de Duitse grens en Melick.

Ligging van Herkenbosch
Herkenbosch ligt aan de meanderende rivier de Roer, aan de rand van het Roerdal.

Toerisme in Herkenbosch
Het natuurschoon van Herkenbosch biedt veel gelegenheid tot toerisme, er kunnen fietsvakanties worden gehouden, en er is een golfbaan. In de buurt van Herkenbosch bevindt zich het Nationaal Park De Meinweg.

Geschiedenis van Herkenbosch
In Herkenbosch was tot 2007 het gemeentehuis gevestigd van de voormalige gemeente Roerdalen; deze gemeente is in 1991 door fusie van Melick en Herkenbosch met Vlodrop ontstaan. De nieuwe gemeente heeft het gemeentehuis te Sint Odiliënberg.

Industrie in Herkenbosch
De industrie is geconcentreerd op het industrieterrein Roerstreek aan de Veldweg. Dit grenst aan het Roermondse industrieterrein Heide en Roerstreek. Verder staat er een fabriek van Akzo Nobel, vlak bij de dorpskern van Herkenbosch.

Landbouw in Herkenbosch
Typisch aan Herkenbosch is de kleinschalige landbouw. Vroeger bestond dit uit kleine gemengde bedrijven. Behalve in het Roerdal, is zandgrond de overheersende grondsoort. Dit is uitstekend geschikt voor aspergeteelt. Met de aspergeteelt kunnen de boerenbedrijfjes het hoofd boven water houden. Buiten het aspergeseizoen, wordt met de verbouw van andere gewassen, vaak tuinbouwgewassen zoals prei, voor de overige inkomsten gezorgd.

Bijzondere gebouwen in Herkenbosch

St. Sebastianuskerk
De kerk werd door terugtrekkende Duitse troepen in 1945 opgeblazen. Na de oorlog vond herbouw plaats. In 1949 werd het gebouw weer in gebruik genomen. Het Priesterkoor kon worden behouden. Dit gedeelte stamt uit de 13e eeuw. Op 13 april 1992 richtte een aardbeving veel schade aan. Algehele sloop werd overwogen. Een grondige renovatie, en de herbouw van de torenspits bepaalt het huidige silhouet.

Kasteel Daelenbroeck
In Herkenbosch was alleen de voorburcht van het Kasteel Daelenbroeck bekend en in gebruik. Vanaf de jaren negentig werd het kasteel volledig bouwkundig en archeologisch onderzocht en werd op basis van o.a. een 18e eeuwse tekening een nieuwe hoofdburcht gebouwd, met nog elementen van de middeleeuwse burcht erin verwerkt. Het complex is tegenwoordig in gebruik als hotel, restaurant en partycentrum.

De geschiedenis van Herkenbosch gaat terug tot in het begin van de 14e eeuw. Godfried van Heinsberg, de Gulikse leenheer van Wassenberg, besloot in 1311 in het moerassig gebied van het Roerdal een woon- en jachtslot te gaan bouwen. In de loop van de jaren is dit slot in handen van verschillende edellieden geweest, die er allen op hun eigen manier hun stempel op drukten. Een keerpunt was echter de 80-jarige oorlog. In 1598 werd het kasteel belegerd en dit betekende het begin van de ondergang van de hoofdburcht. Na de dood van de toenmalige kasteelheer, Hattardt van Pallandt, ontstond er een strijd tussen zijn schoonzonen om het kasteel. Toen in het jaar 1707 het kasteel uiteindelijk werd toegewezen aan Jan Ernest van Rollingen, was deze door de procesvoering dermate berooid, dat er geen geld was om het kasteel volledig te restaureren. Hij besloot in de voorburcht te gaan wonen en restaureerde deze, maar sloopte de hoofdburcht en gebruikte de kelders als voorraadschuur. Zo werd de hoofdburcht, nadat deze nog verder in verval was geraakt, in de 19e eeuw tot op de kelders afgebroken.

Vlodrop (Limburgs: Vlórp) is een kerkdorp in de gemeente Roerdalen in de Nederlandse provincie Limburg. Vlodrop ligt langs de rivier de Roer, aan de Duitse grens tussen Roermond en Heinsberg. Vlodrop bestaat uit het dorp Vlodrop, het gehucht Vlodrop-station, de buurtschap Etsberg en daarnaast het buitengebied met een gedeelte van het Nationaal Park De Meinweg en het voormalige Sint Ludwigscollege.

De naam Vlodrop
De naam Vlodrop is ontstaan uit Flodorp door metathesis van de stam -dorp. Vergelijk de plaatsnaam Geldrop.

Geschiedenis van Vlodrop
Vlodrop heeft een lange geschiedenis. Vlodrop werd voor het eerst in een oorkonde genoemd in het jaar 943. De eerste bekende heer van Vlodrop was Reinier van Flodrop, grootvazal van Gelder, die omstreeks 1290 leefde. Vlodrop hoorde bij het Overkwartier of Spaans Opper-Gelre. Vanaf 1713 kwam Vlodrop samen met enkele andere gemeenten als Staats-Opper-Gelre aan de Verenigde Provinciën.

Economie van Vlodrop
De voormalige staatsmijn Beatrix, gelegen in Herkenbosch, was de jongste van de kolenmijnen in Limburg. De bouw werd in 1954 begonnen om het Vlodropper kolenveld te ontginnen, maar de aanleg werd gestaakt in 1962 en de mijn is nooit in productie genomen. Het concern de voormalige Staatsmijnen bezit echter nog steeds de concessie daartoe. In de toekomst kan de winning wellicht weer rendabel worden.

Transport in Vlodrop
In de buurtschap Vlodrop-Station stond het voormalige station Vlodrop. Onduidelijk is of het traject Roermond-Dalheim van de oude internationale spoorlijn genaamd IJzeren Rijn ooit weer in gebruik genomen zal worden. Vanaf Vlodrop-station kan men in 10 minuten naar Dalheim lopen, waar nu het eindstation is van treinen (zowel personen- als vrachtvervoer) uit Rheydt en Mönchengladbach.

TM-beweging in Vlodrop
Het voormalige Sint Ludwigscollege, oorspronkelijk een Franciscaans kloostercomplex, was de residentie van Maharishi Mahesh Yogi, de grondlegger van de Transcendente-Meditatie-beweging, tot zijn overlijden op 5 februari 2008. Het gebouw dient ook als wereldhoofdkwartier van deze TM-beweging. Tussen de Maharishi en dorpsbewoners ontstond een conflict nadat de Maharishi het gebouw begon af te breken en te vervangen door een nieuw gebouwencomplex. Dit voortslepende conflict wordt al jaren voor de rechter uitgevochten. In Vlodrop wordt eigen geld geaccepteerd dat uitgegeven wordt door de TM-beweging, in samenwerking met Fortis Bank: de Raam.

Kerken in Vlodrop
De kerk in Vlodrop werd in 1929-1930 gebouwd naar een ontwerp van Caspar Franssen, ter vervanging van een parochiekerkje uit 1782. In 1944-1945 werd de kerk zwaar beschadigd. Na de oorlog werd hij door Joseph Franssen hersteld. De herbouw van de toren in Vlodrop vond pas plaats in 1954.

Sint Odiliënberg is een klein forensendorpje in Midden-Limburg, ten oosten van de Maas en in het Roerdal gelegen. Het was tot 2007 een van de drie kernen van de gemeente Ambt Montfort, nu een van de zes van de gemeente Roerdalen. Sint Odiliënberg is cultuurhistorisch van belang vanwege de romaanse Basiliek van de H.H. Wiro, Plechelmus en Otgerus (11e eeuw) met twee torens en huize Hoosden. Het bekende Pieterpad brengt vele toeristen naar Sint Odiliënberg. In Sint Odiliënberg bevindt zich de Molen van Verbeek, een stenen beltmolen die als korenmolen is ingericht.

Sint Odiliënberg van nog geen 4000 inwoners kende de afgelopen vijftien jaar een flinke groei in de vorm van nieuwbouw. De middenstand is er zeer beperkt aanwezig. Roermond heeft hier een duidelijke verzorgende functie.

Geschiedenis van Sint Odiliënberg
Sint Odiliënberg hoorde bij het Overkwartier of Spaans Opper-Gelre. Vanaf 1713 kwam het samen met enkele ander gemeenten als Staats-Opper-Gelre aan de Verenigde.

Posterholt (Limburgs: Postert) is een kerkdorp in Nederlands Limburg gelegen op circa 10 kilometer ten zuidoosten van de stad Roermond en aan de Duitse grens. Posterholt is met circa 4420 inwoners de grootste plaats van de gemeente Roerdalen. De Midden-Limburgse plaats Posterholt was tot 1991 tevens een zelfstandige gemeente, hoewel Posterholt dit voor de Franse tijd niet eerder is geweest, maar samen met het buurdorp Vlodrop een schepenbank had.

Geschiedenis van Posterholt
De oudste vermelding van de naam Posterholt wordt teruggevonden in een akte uit het jaar 1147. In deze akte staat dat Hendrik II van Leyen, bisschop van Luik, verklaart dat Luchardis van Mereheim en haar zonen zes hoeven te Posterholt en twee hoeven te Linne aan de proosdij Meerssen hebben geschonken. Sporen van eerdere bewoning tonen aan dat het gebied reeds ver voor het begin van de jaartelling bewoond moet zijn geweest. Posterholt deelt een geschiedenis met buurdorp Vlodrop; eertijds hadden zij samen één parochie. In navolging hiervan werd in 1277 tevens een gezamenlijke schepenbank gevormd. Deze schepenbank maakte deel uit van het Gelderse ambt Montfort.

Na de Franse tijd (1795-1815) kreeg Posterholt een eigen gemeentebestuur. Posterholt was zelfstandig tot de gemeentelijke herindeling van 1991, waarbij Posterholt, Montfort en Sint Odiliënberg samen onder één nieuw gemeentebestuur kwamen. Aanvankelijk kreeg de gemeente de naam 'Posterholt', maar op 1 februari 1994 werd gemeentenaam Posterholt officieel gewijzigd in 'Ambt Montfort, naar het historische bestuursdistrict. Deze is op haar beurt weer opgegaan in de nieuwe gemeente 'Roerdalen' bij de herindeling van 2007.

Geografie en topografie van Posterholt
Posterholt ligt vlak aan grens met Duitsland, welke ten oosten van Posterholt loopt. Aan de overzijde van de grens ligt het dorp Karken, dat bij de gemeente Heinsberg hoort. Op ruim 3 kilometer in noordelijke richting ligt Vlodrop en op 3 kilometer ten westen Sint Odiliënberg. Aan de andere zijden van Posterholt ligt vrij uitgestrekt bosgebied, het dichtstbijzijnde kerkdorp ligt op een afstand van ruim 6 kilometer.

De omgeving van Posterholt is afwisselend landelijk en bosrijk. In de omringende bossen is een vakantiebungalowpark aangelegd en bevindt zich er het monumentale Kasteel Aerwinkel. De bossen, voornamelijk bestaand uit naaldbomen, zijn gegroeid op zandgronden die tot duinen zijn verstoven. Er is in dit gebied veel reliëf, met hoogteverschillen tot maximaal 20 meter. Daarnaast liggen rond Posterholt de landbouwgebieden het Holster-, Vlodropper- en Voorsterveld. Langs Posterholt stromen de Leigraaf en, iets zuidelijker, de Vlootbeek, welke vlak over de Duitse grens ontspringt en bij Linne in de Maas uitmondt. De naam Posterholt betekent letterlijk 'hogergelegen bos'.

Het karakteristieke Posterholt
Posterholt was voor de Tweede Wereldoorlog een typisch lintdorp met een sterk landelijk karakter, gesitueerd langs de vroegere doorgaande weg tussen de steden Roermond en Heinsberg en in een kwart cirkel langs de beek de Leigraaf. Na de oorlog zijn diverse nieuwbouwwijken gerealiseerd die voor een enorme groei hebben gezorgd en Posterholt meer tot een forensenplaats hebben gemaakt. Van lintbebouwing is thans geen sprake meer, maar de woonplaats is nog steeds langgerekt met een lengte van 4 tot 5 kilometer tegenover niet meer dan een halve kilometer breedte. De nieuwbouw van Posterholt ligt enkel aan de noordelijke zijde van de lint, het gebied ten zuiden ervan is te drassig voor woningbouw.

De kerk in Posterholt
Centraal in Posterholt, maar tevens aan de rand, staat een Rooms-katholieke kerk van de parochie H. Matthias. De klassiek ogende Matthiaskerk staat hier pas sinds 1951, nadat de Duitsers de eerdere kerk tijdens de oorlog dusdanig beschadigden dat deze niet meer gerestaureerd kon worden. De oude kerk stond op een andere locatie in Posterholt, meer zuidoostelijk dan nu. De straatnaam 'Kerksteeg' herinnert hier nog aan.

Montfort (Montforts: Mofert) is een stad in Midden-Limburg, ten oosten van de Maas en ten zuiden van Roermond. Het aantal inwoners van Montfort is bijna 4000. Montfort was tot 2007 een van de drie kernen van de gemeente Ambt Montfort, nu een van de zes van de gemeente Roerdalen.

Geschiedenis van Montfort
In 1263 kreeg Montfort stadsrechten. Het forensenplaatsje Montfort is vooral bekend door de imposante ruïne van Kasteel Montfort, dat in het midden van de 13e eeuw werd gebouwd, met steen die over de Maas uit Noord Frankrijk werd aangevoerd.

Het kasteel van Ambt-Montfort was het zuidelijkste bolwerk van het hertogdom Gelre, en is nooit veroverd omdat het eerst als onneembaar beschouwd werd, en na de opkomst van zware kanonnen aan betekenis verloor. Delen van het kasteel is nog bewoond geweest tot in de twintigste eeuw, maar verviel daarna snel. Montfort is vrijwel geheel platgebombardeerd in de Tweede Wereldoorlog, en ook het kasteel raakte daarbij beschadigd. Het enige gebouw dat het in Montfort overleefde was de pastorie.

Montfort was in de late Middeleeuwen het bestuurlijk centrum van het Spaanse Overkwartier of Opper-Gelre. In 1713 kwam Montfort, samen met enkele andere gemeenten, als Staats-Opper-Gelre bij de Verenigde Provinciën.

De Kerk in Montfort
Waarschijnlijk werd rond 1344 in Montfort een kerk gebouwd. In de 19e eeuw stond er een klein zaalkerkje met toren. Volgens pastoor M. Verkuilen was de kerk te klein en te vervallen. In de periode van 1853-1858 werd er een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Carl Weber. Tijdens de oorlog raakte de kerk in Montfort licht beschadigd. Na de oorlog werd de schade hersteld. Er werden ook uitbreidingsplannen gemaakt. Maar het Bisdom vond dat uitbreiding van de kerk niet meer als een goede oplossing werd gezien. Nieuwbouw was het antwoord. In 1955 werd architect Jos. Franssen benoemd en kreeg de opdracht een nieuwe kerk voor in Montfort te ontwerpen. Pas in 1963 werd met de bouw begonnen. In 1964 was de kerk voltooid, maar werd pas in 1965 geconsacreerd.

Bezienswaardigheden in Montfort
- De ruïnes van Kasteel Montfort. Dit kasteel werd gebouwd rond het jaar 1260 door Hendrik van Gelre. Het was eeuwen lang het bestuurlijke centrum van het Ambt Montfort.
- De pastorie van Montfort is ook één van de historische bouwwerken in Montfort en valt ook onder de Monumentenzorg.
- Het massagraf en monument op de parochiale begraafplaats. Hier liggen de meeste slachtoffers van de bombardementen op Montfort aan het einde van de Tweede Wereldoorlog begraven.
- Het historische centrum van Montfort. De meeste gebouwen in dit deel van Montfort stammen uit de late jaren `50, omdat de meeste gebouwen in de Tweede Wereldoorlog zijn verwoest.

Het landschap van Montfort
Het gehele bosgebied van de gemeente Ambt Montfort is overgedragen aan het Limburgs Landschap dat voor de ontwikkeling en onderhoud zorg draagt.